فوبیا( ترس مرضی)

فوبیا( ترس مرضی)

فوبی، ترس غیرواقعی از یک ابژه است (مانند اسب، ارتفاع، تزریق). فرد در مواجهه با ابژه‌ای که از آن می‌ترسد، دچار اضطراب فراوان می‌گردد و سعی می‌کند به هر قیمتی شدە، از آن اجتناب کند.
 ترس ، گونه ای از فرآیند های احساسی ذاتی می باشد که در تمامی موجودات زنده خود نمایی کرده و هر یک به گونه ای متفاوت به این فرآیند پاسخ می دهند .در حالتی که این احساس – ترس- از محدوه طبیعی خویش پا فراتر گذارده و حالتی افراطی به خویش بگیرد آرام آرام به شکلی از بیماری تغییر چهره داده و به یک بیماری تبدیل خواهد شد و در چنین حالتی این حس ترس نه تنها طبیعی قلمداد نخواهد شد بلکه اینگونه ترس ها اغلب بی اساس بوده و از آنها به عنوان ترس های مرضی نام برده می شود .

افرادی که مبتلا به ترس های مرضی هستند اغلب از مواردی متنوعی چون ارتفاع و یا حضور در جمع های عمومی و همگانی ، حیوانات و خزندگان و ….. ترس دارند ترسی توأم با وحشت که در حقیقت با خطر طبیعی و تعریف شده این اشیا و جایگاه ها هماهنگی و تناسب ندارد و این حالت از ترس ، فرد را از انجام فعالیتها و مسولیتهای خویش باز داشته و زمینه ساز اختلال و سردرگمی ، در روند طبیعی فعالیتهای روزمره خواهد شد .

از بارزترین و شایع ترین انواع ترس هاى مرضى که اکثریت جوانان از آن رنج مى برند ترس از حضور دراجتماع و خجالت افراطى همراه با ترس و شرم زدگی می باشد .

ترس مرضى حالتی از پریشانی و نگرانی می باشد که فرد به هنگام بیان و یا انجام عملى در موقعیت هاى خاص و یا قرار گرفتن در جمع ودر مقابل  نگاه های سایرین بدان مبتلا خواهد شد .

در حقیقت این گونه ترس به مرور زمان موجب گوشه گیری و کناره گیری فرد از فعالیتهایاجتماعی خواهد شد .

از نشانه های این نوع ترس ها در افراد ، مى توان به لکنت زبان و دهان خشکی ، دل پیچه و اختلات گوارشی ، افزایش ضربان قلب و اختلالات تنفسى ، لرزش دست و پا و گرفتگی عضلات ، در هم ریختگی و پریشانی افکار اندیشه ها و عدم توانایی تمرکز ، اشاره نمود .

افراد مبتلا به ترس های مرض گونه ، همواره از این که به دلیل خطا و اشتباه خویش مورد انتقاد وتمسخر دیگر افراد جمع قرار گیرند ترس و واهمه داشته و این ترس شدید موجب برانگیختی بیش از اندازه دستگاه عصبی و در نتیجه تراوش هورمون آدرنالین به مقدار بسیار فراوان و غیر طبیعی شده و زمینه بروز نشانه های جسمانی در فرد خجالتی خواهد شد .

از مهمترین مکانها و موقعیت هایی که موجب تشدید و ظهور این نشانه ها در مبتلایان به اینگونه ترس ها می شود ، شرکت در جمع های همگانی و عمومی چون : پیشگام و پیشرو بودن در صف نماز و یا بیان کلمات و سخنرانی در صف صبحگاهی ، و سخنرانى در مقابل مجموعه اى از افراد ، مصاحبه و گفتگوی شخصی و یا آزمون های شفاهی می باشد .

پیامد ترس های مرضی

– روگردانی افراد و کناره گیری از شرکت در روابط و مناسبات اجتماعی

– بازداشتن فرد از پیشرفت و توسعه و گسترش توانایی ها و مهارات های شخصی خویش.

– حقوق فرد پایمال می شود بدون اینکه فرد اظهار نظری کرده و درصدد دفاع از حقوق خویش برآید .

– موجب کمرنگ شدن روابط اجتماعی فرد گشته و او را از بر پاداشتن و برقرار کردن روابط اجتماعی باز خواهد داشت .

– زمینه ساز تعارض درونی در فرد شده و او را به سوی سختی ها و جنجال های درونی سوق خواهد داد .

– شخص را به انزوا و گوشه گیری مبتلا خواهد ساخت .

🔳#شرح_مقدماتی_آگورافوبیا🔳

🔹حدود بیست درصد افراد مبتلا به حمله هراس، آگورافوبیا نیز دارند.
🔹افراد مبتلا به آگورافوبیا(agoraphobia) همیشه می ترسند، که مبادا در جایی گیر بیافتند و در صورت نیاز فوری (معمولا به علت وحشتزدگی) نتوانند به موقع کمک دریافت کنند.
🔹یعنی افراد می ترسند در جایی یا در مکانی دچار حمله ی وحشتزدگی بشوند و کسی نتواند به آنها کمک کند یا خودشان نتوانند از آن فرار کنند.
🔹اصطلاح آگورافوبیا از کلمه ی یونانی آگورا به معنای “بازار” ریشه گرفته است.
🔹افراد مبتلا به آگورافوبیا از ترس به مراکز خرید نمی روند، از مکان های پر ازدحام دوری می کنند، و تلاش می کنند در جایی قرار نگیرند که در صورت بروز سمپتوم های اضطراب، فرار از آنجا دشوار باشد. آنها ممکن است خانه نشین شوند.
#ملاکهای_تشخیصی_آگورافوبیا📒
❄️معیار A:
ترس یا اضطراب محسوس در مورد دو یا تعداد بیشتری) از پنج موقعیت زیر:
١.💭 استفاده از وسایل حمل و نقل عمومی (مثل اتومبیلها اتوبوسها، قطارها، کشتیها، هواپیماها)
٢.💭 بودن در مکانهای باز ( مثل پارکینگهای بی سقف، بازارها، پلها)
٣.💭 بودن در مکانهای بسته (مثل فروشگاهها، تئاترها، سینماها)
۴.💭 ایستادن در صف یا بودن در جمعیت
۵.💭 تنها بیرون از خانه بودن

❄️معیار B:
فرد به علت اینکه فکر میکند در صورت وقوع نشانه های شبه وحشتزدگی یا نشانه های ناتوان کننده یا خجالت آور دیگر (مثل ترس از زمین خوردن در سالخوردگان؛ ترس از بی اختیاری ادرار یا مدفوع) گریختن ممکن است دشوار باشد یا امکان کمک ممکن است وجود نداشته باشد، از این موقعیتها می ترسد یا اجتناب میکند.

❄️معیار C:
موقعیتهای آگورافوبیک تقریبا همیشه ترس یا اضطراب را تحریک می کنند.

❄️معیار D:
از موقعیت های آگورافوبیک به طور فعال اجتناب می شود، این موقعیت ها به حضور یک همراه نیاز دارند،یا با ترس یا اضطراب شدید تحمل می شوند.

❄️معیار E:
ترس یا اضطراب با خطر واقعی که توسط موقعیتهای آگورافوبیای ایجاد میشوند و با مرقعیت اجتماعی – فرهنگی، متناسب نیست.

❄️معیار F:
ترس، اضطراب، یا اجتناب مداوم است، معمولا به مدت ۶ ماه یا بیشتر ادامه مییابد.

❄️معیار G:
ترس، اضطراب ، یا اجتناب ناراحتی یا اختلال قابل ملاحظه بالینی در عملکرد اجتماعی، شغلی، یا زمینه های مهم دیگر اختلال ایجاد می کند.

❄️معیار H:
اگر بیماری جسمانی دیگر (مثل بیماری روده ملتهب، بیماری پارکینسون) وجود داشته باشد، ترس، اضطراب، یا اجتناب آشکارا بیش از حد است.

❄️معیار I:
ترس، اضطراب، یا اجتناب با نشانه های اختلال روانی دیگر بهتر توجیه نمی شود – برای مثال، نشانه ها به فوبی خاص، از نوع موقعیتی، محدود نمی شوند: فقط موقعیتهای اجتماعی (همچون در اختلال اضطراب اجتماعی )، نقایصی یا عیب هایی در ظاهر جسمانی (همچون در اختلال بدشکلی بدن)، یادآورهای وقایع آسیب زا (همچون در اختلال استرس پس از آسیب) یا ترس از جدایی (همچون در اختلال اضطراب جدایی) را شامل نمی شوند.
✔️توجه : آگورافوبی صرف نظر از وجود اختلال وحشتزدگی تشخیص داده می شود. اگر جلوه نشانه فرد ملاکهای اختلال وحشتزدگی و آگورافوبی را برآورده کند، هر دو تشخیصی باید داده شوند.
👆#توضیح_معیار_H

❗️یکی از خصوصیات اصلی آگورافوبیا، “اجتناب” است. اما اجتناب سمپتومی است که در تعدادی از دیگر اختلالات نیز مشاهده می شود.
❗️درمانگر باید سایر عارضه های پزشکی (مثلا، بیماری التهاب روده یا پارکینسون) را که رفتار اجتناب ممکن است در آنها حضور داشته باشد، منتفی کند.

🌀#شرح_مقدماتی_فوبیهای_خاص🌀

🌕فوبیهای خاص(specific phobias) عبارتند از ترس های افراطی، غیرمنطقی، و مداوم نسبت به یک شیء یا یک وضعیت خاص.
فوبیا ریشه ی یونانی دارد و از فوبوس، یکی از خدایان یونانی که دشمن خود را می ترساند، مشتق شده است.
🌕محرک های فوبی زا معمولا ترس بسیار شدیدی ایجاد می کنند، و همین دلیل افراد فوبیک، برای اجتناب از آنها استراتژی هایی به کار می برند تا احتمال مواجه شدن با محرک های به حداقل برسد(رفتارهای ایمنی).
🌕افراد فوبیک معمولا می دانند که ترس آنها از یک موقعیت یا رویداد فوبی زا بیش از حد زیاد یا غیر منطقی است، اما مجموعه ای از باورهای فوبیک(phobic beliefs) ایجاد کرده اند که ظاهرا ترس آنها را در کنترل دارد.
🌕این باورها در درون خود اطلاعاتی به همراه دارند، اطلاعاتی درباره ی این که چرا فکر این یا آن محرک تهدید آمیز است و وقتی در وضعیت فوبیک قرار دارند چه واکنشی نشان دهند(مثل اجتناب از مواجهه با آن محرک).
🌕امروزه بسیاری از روش های درمان فوبیهای خاص برای این طراحی شده اند که باورهای غلط را به چالش بکشند و آنها را با افکار بهتری جایگزین کنند که نزدیک شدن به محرک های فوبی زا و مواجه با آنها را تشویق و تقویت می کنند.
📙#ملاکهای_تشخیصی_فوبی_خاص📙

🔰معیار A:
ترس یا اضطراب محسوس در مورد موضوع یا موفعیتی خاص (مثل پرواز کردن، ارتفاعات، حیوانات، تزریق شدن، دیدن خون).
✔️توجه: در کودکان، این ترس یا اضطراب ممکن است با گریه، قشقرق ها، میخکوب شدن، یا چسبیدن ابراز شود.

🔰معیار B:
موضوع یا موقعیت فوبیک تقریبا همیشه ترس یا اضطراب فوری را تحریک می کند.

🔰معیار C:
از موضوع یا موقعیت فوبیک به طور فعال با ترس یا اضطراب شدید اجتناب می شود.

🔰معیار D:
این ترس یا اضطراب با ایجاد خطر واقعی توسط موضوع یا موقعیت خاص و زمینه اجتماعی- فرهنگی تناسب ندارد.

🔰معیار E:
این ترس، اضطراب، یا اجتناب مداوم است، معمولا ۶ ماه یا بیشتر ادامه می یابد.

🔰معیار F:
این ترس، اضطراب، یا اجتناب ناراحتی یا اختلال قابل ملاحظه بالینی در عملکرد اجتماعی، شغلی یا زمینه های مهم دیگر عملکرد ایجاد می کند.

🔰معیار G:
این اختلال با نشانه های اختلال روانی دیگر، ازجمله ترس، اضطراب، و اجتناب از موقعیت های مرتبط با نشانه های شبه وحشتزدگی یا نشانه های ناتوان کننده دیگر (مثلا در آگورافوبی)؛ موضوعات یا موقعیت های مرتبط با وسواس های فکری (مثلاً در اختلال وسواس فکری – عملی)؛ یادآورهای وقایع آسیب زا (مثلا در اختلال استرس پس از آسیب)؛ جدایی از خانه یا اشخاص دلبسته (مثلا در اختلال اضطراب جدایی)؛ یا موقعیت های اجتماعی (مثلا در اختلال اضطراب اجتماعی) بهتر توجیه نمی شود.
❄️#علل_فوبیهای_خاص❄️

🔸تحقیقات جدید نشان می دهد که حداقل بعضی فوبیها با احساس “بیزاری” (disgust، نفرت، اشمئزاز، یا چندش) ارتباط نزدیکی دارند و شواهد نشان می دهد که بیزاری شدید با فوبیای حیوانات کوچک، به طور عام، و فوبیای عنکبوت، به طور خاص ارتباط دارد و به نظر می رسد که در ابتلا به فوبیای خون-زخم-آمپول نیز سهم دارد.
🔸بیزاری، چندش، یا نفرت، هیجانی است که معمولا با چیزهایی که کثیف، غیر قابل خوردن، فاسد، و حتی اهانت آمیز هستند ارتباط دارد.
🔸بیزاری نوعی هیجان “رد غذا” است که هدف آن جلوگیری از انتقال بیماری از طریق جذب دهانی مواد آلوده است و بیزاری شدید نشان دهنده ی اجتناب از چیزهای مشمئز کننده(مثل مدفوع یا خلط) است.
🔸همچنین شواهد نشان می دهند که وحشت زدگی(panic) و اختلال وحشت زدگی نیز با تعدادی فوبیهای خاص ارتباط دارد.
🔹اولا، بین اختلال وحشت زدگی و بعضی فوبیهای خاص، میزان کاموربیدیتی بسیار بالاست.
🔹ثانیا بعضی طبقات فوبیهای خاص، مخصوصا فوبیهای موقعیتی، با اختلال وحشتزدگی خصوصیات مشترک مهمی دارند.
▪️برای مثال اکثر فوبیهای موقعیتی شروع خودکار دارند که ویژگی اصلی اختلال وحشتزدگی است؛ میزان کاموربیدیتی آنها با اختلال وحشت زدگی بسیار بیشتر از سایر انواع فوبی هاست، مثل فوبیای سگ؛ و یکی از علایم واکنش فوبیک در آنها حملات وحشتزدگی غیر قابل کنترل و فراوان است (مثل فوبیای ارتفاع، فوبیای هواپیما، کلاستروفوبیا).
🔳#علل_فوبیهای_خاص_در_رویکردها🔳

١.💭 نظریه ی روانکاوی:
🎐در این رویکرد که فروید بنیانگذار آن است، فوبیا را نوعی دفاع در مقابل اضطراب ناشی از تمایلات غریزی و سرکوب شده ی نهاد (id) می دانست و معتقد بود رویدادها یا موقعیت هایی که با غریزه ی سرکوب شده ارتباط نمادین دارند باعث ترس می شوند.
🎐یک مورد کلاسیک، “هانس کوچولو” است که نسبت به اسب فوبیای شدید داشت. طبق نظریه ی روانکاوی فروید، وظیفه ی (function) فوبیا اجتناب از رویارویی با مشکلات واقعی و سببی است(در مورد هانس کوچولو مشکل عبارت بود از کشمکش های سرکوب شده کودکی).

٢.💭 شرطی سازی کلاسیک فوبیها:
💈تلاش برای توضیح فوبیها با فرآیند شرطی سازی کلاسیک به داستان معروف “آلبرت کوچولو” بر میگردد که در سال ١٩٢٠ واتسون و رینر با او یک آزمایش انجام دادند.
💈اما توضیح همه ی فوبیها با نظریه ها ی شرطی سازی دشوار است. بعضی انتقادها عبارتند از:
١.⛔️ برای شرطی سازی، حضور تجربه های تروماتیک الزامی است، اما بسیاری از افراد فوبیک هیچ تجربه ی تروماتیکی به یاد نمی آورند.
٢.⛔️ بسیاری از کسانی که همراه با یک موقعیت خاص، به درد یا وحشت دچار می شوند، از فوبیا رنج نمی برند.
٣.⛔️ شرطی سازی معتقد است همه ی محرک ها برای شرطی شدن از شانس برابری برخوردارند اما در فوبیا همه ی محرک ها به طور یکسان موجب فوبی فرد نمیشوند.
۴.⛔️ رویکردهای نظری ساده در مورد شرطی سازی نمی توانند یک پدیده ی رایج در روانشناسی به نام “اینکیوبیشن(incubatiob) را توضیح دهند). (در پزشکی، اینکیوبیشن عبارت است از فاصله ی زمانی بین وارد شدن میکروب به بدن تا ظهور اولین سمپتوم ها یا علایم بیماری).

٣.💭 نظریه ی تکامل:
🏮اولین نظریه در این موضوع از سلیگمن است که اعتقاد داشت انتخاب طبیعی، برای تداعی ترس با بعضی محرک ها ، محرک هایی که برای اجداد ما خطرناک بوده اند، نوعی آمادگی بیولوژیک به وجود آورده است. (مثل ترس از مار، عنکبوت، ارتفاع و آبهای عمیق، که در اکثر ما وجود دارند.) این نوع نظریه به نظریه ی “آمادگی بیولوژیک”(biological preparedness) معروف شدت است.
🔰#درمان_فوبی_🔰

دارو درمانی یکی از هسته های مرکزی درمان است

🔸از قدیم درمان موفقیت آمیز فوبیا معمولا بر نوعی “مواجهه سازی” (اکسپوژِر) با محرک یا موقعیت فوبی زا متکی بوده است.
🔸در گذشته، تکنیک های رفتار درمانی مورد استفاده برای فوبیای خاص عبارت بوده است از: حساسیت زدایی سیستماتیک، غرقه سازی، و شرطی سازی متقابل.
🔸مساله مهم در درمان فوبی های خاص رسیدگی به باورهای فوبیک است که افراد درباره ی رویداد یا وضعیت فوبی زای خود دارند.
🔸این باورها معمولا غلط هستند زیرا با واقعیت تهدید (یا عدم وجود آن) که محرک های فوبی زا ایجاد می کنند، همخوانی ندارند، و در ضمن باعث تداوم ترس و اجتناب می شوند.
🔸خصوصیت مهم مواجهه درمانی (اکسپوژر تراپی) فراهم آوردن چنین فرصتی است که افراد فوبیک را در وضعیت هایی قرار می دهد، که بتوانند عملا مشاهده کنند که باورهایشان اشتباه است.
🔸اخیرا بعضی انواع رفتار درمانی با تکنیک هایی از شناخت درمانی ترکیب شده اند تا درمان های ترکیبی کوتاه مدت ایجاد کنند، درمان هایی که موارد زیر را شامل می شوند: بازسازی شناختی، مواجهه ی شدید با رویداد یا محرک فوبی زا، و یادگیری مشاهده ای (مدلینگ) که در مدتی کوتاه حتی در یک جلسه ی سه ساعته، نیز موثر واقع می شوند.

درمان ترس !!!

تشخیص زود هنگام بیماری پیش از آنکه درمان بیماری سخت و امکان ناپذیز باشد ، از نکات مهمی می باشد که بایستى مورد توجه قرار داد .

نخستین و مؤثرترین راه درمان این بیمارى تمرین و تکرار مى باشد .

با صدایى گویا و رسا به سخنرانى و گفتگو با دیگران پرداخته و در گام نخست ، تمرین خویش را در قالب سخنرانى در مقابل مجموعه اى از افراى که آشنایى دارید ، آغاز نمایید .

متنی را برگزیده و چگونگی بیان و رعایت اصول و قواعد سخنرانى را تمرین و تکرار کنید و در هر گام از تمرین بر تعداد شنوندگان خویش بیفزایید چرا که این امر در افزایش اعتماد به نفس شما بسیار مؤثر مى باشد .

در همین راستا نیز بهره مندی از  برنامه ها و اصول روانشناسی بسیار موثر بوده و دربردارنده نتایج چشم گیری می باشد که البته شایان ذکر است که کاربرد اینگونه منابع و اصول نیازمند تخصص در این زمینه می باشد .

نهال اعتماد به نفس و استعدادهای خویش را پروش دهید !

مهارت هایی که شما را درعدم قرار گرفتن در تنگناها و موقعیت های تنش آمیز غیرمترقبه یاری می رساند ، بیاموزید .

کلید پیروزی بر ترس هایاجتماعی به چالش کشیدن اندیشه های نادرستی می باشد که به هنگام قرار گرفتن در وضعیت های اجتماعی حساس ، در ذهن انسان شکل مى گیرند چرا که تنها در صورت توانایی غلبه و برتری یافتن بر این افکار و اندیشه ها ، رفتار فرد به مسیر طبیعی هدایت خواهد شد .

همواره به یاد داشته باشید که زندگی مجموعه فراز و فرود آدمی بوده و همواره نمیتوان همچون ستاره درخشید و درخشانی یکسانی داشت

زمان ، مکان پیروزی ها و شکست ها است !!!

 ترس غیر معمول و غیر منطقی از قرار گرفتن در جمع و در میان افراد است. در این نوع ترس بیمارگون، فرد نگران این مساله است که مرکز توجه دیگران قرار بگیرد. این دسته از افراد عموماً از مکانهای عمومی، صحبت کردن در جمع، مورد تشویق قرار گرفتن و یا شرایطی که تعداد زیادی از افراد جمع هستند، اجتناب می کنند و متاسفانه همین واکنش آنها باعث می شود که شدت این مشکل افزایش یابد. افرادی که از این مشکل رنج می برند، همواره سعی دارند در برابر جمع پنهان شوند و یا نگران از قضاوت اطرافیان هستند، غافل از اینکه این اقدام باعث شدت گرفتن مشکلاتشان می شود.

البته این ترس می تواند با علائم دیگری مانند تنگی نفس، گیجی، تعریق بیش از حد، لرز، تهوع، خشکی دهان، احساس مریضی، تپش قلب، ناتوانی در صحبت کردن یا فکر کردن، ترس از دست دادن کنترل و … اما باز هم جای نگرانی وجود ندارد چرا که انواع ترسها، از جمله ترس از اجتماع و افراد در اجتماع دارای درمانهای موثر و مفیدی است و در صورتیکه در اجرای شیوه های درمانی آن تلاش لازم را به خرج دهید، این مساله قابل درمان است.

برای درمان انواع هراسها از جمله ترس از اجتماع و محیط های اجتماعی توصیه می شود که:

 خود را در معرض موقعیت های هراس آور قرار دهید

رفتار درمانی شناختی (یکی از روشهای درمان در روان شناسی)، از روش مواجهه با محرک اضطراب آور، استفاده می کند. برای مثال اگر شما در هنگام مواجه شدن با یک جمعیت زیاد، دچار احساس اضطراب می شوید و احساس اضطراب می کنید، احتمالاً بعد از آن واقعه سعی خواهید کرد که وارد فضاهای پرجمعیت نشوید. اما این رویکرد درمانی تاکید می کند که این دسته از افراد با ترسها و هراسهای خود رو به رو شوند و از آن فرار نکنند. هر چند که به ظاهر این رویکرد درمانی، رنج آور است اما مراجعه منظم نزد روان درمانگر و همچنین یادگیری شیوه های «تن آرامی» در پشت سر گذاشتن این نوع اضطراب بسیار موثر است.

 صحبت کردن در مورد ترسها، در کاهش اضطراب موثر است

گفتگو درمانی، یک روش درمان سنتی است که در آن افراد وادار می شوند در مورد ترسها، نگرانیها و اضطرابهای خود صحبت کنند. هرچند این روش درمانی، یک روش قطعی نیست اما در جلسات اولیه درمان، نقش تسکین دهنده دارد.

 این نوع ترس می تواند با علائم دیگری مانند تنگی نفس، گیجی، تعریق بیش از حد، لرز، تهوع، خشکی دهان، احساس مریضی، تپش قلب، ناتوانی در صحبت کردن یا فکر کردن، ترس از دست دادن کنترل و … اما باز هم جای نگرانی وجود ندارد چرا که انواع ترسها، از جمله ترس از اجتماع و افراد در اجتماع دارای درمانهای موثر و مفیدی است و در صورتیکه در اجرای شیوه های درمانی آن تلاش لازم را به خرج دهید، این مساله قابل درمان است.

 در درمان انواع هراسها، داروها می توانند موثر باشند

هرچند که در زمینه بسیاری از ترسهای مرضی مانند ترس از ارتفاع، ترس از رانندگی، ترس از حیوانات و … رفتار درمانی می تواند موثر باشد اما گاه لازم می گردد که افراد با تجویز روان پزشک، تا بهبود کامل، بطور مقطعی دارو مصرف نمایند.

یوگا و مراقبه

روش های درمانی دیگر، بهره گیری از تمرینات یوگا است. یوگا باعث تنظیم ضربان قلب و همچنین تسکین اعصاب افراد مضطرب می گردد و باعث کاهش تحریک پذیری سیستم عصبی این دسته از افراد می گردد. مهمترین نقش یوگا در درمان این دست هراسها، توانایی کنترل یافتن فرد بر روی واکنشهای بدنی از جمله لرزش دست است.

و آخرین روش درمانی پیشنهادی ما «قصد متناقص» و یا «تمرین منفی وابستگی» است. در این روش به افراد آموخته می شود که به جای مبارزه با لرزش دست، به طور ارادی خود را در موقعیتی قرار دهد که دستش بلرزد. مثلاً هر زمان و یا هر مکانی که احتمال میدهد، دستش بلرزد، حتماً با این موقعیتها مواجه شود. این تمرین باید به طور مستمر و هر روزه انجام گردد تا به مرور زمان کنترل رفتار و احساسات به دست فرد مبتلا قرار بگیرد. این تمرین روشی برای توانایی یافتن در بخشها و واکنشهایی از بدن است که افراد گمان می کنند نمی توانند بر آن تسلط و کنترل پیدا کنند.
🔰#شرح_مقدماتی_اختلال_اضطراب_اجتماعی🔰

🔸در DSM-IV نام این اختلال فوبیای اجتماعی(social phobia) و نام فرعی آن اختلال اضطراب اجتماعی در نظر گرفته شده بود اما DSM-5 نام اصلی این اختلال را “اختلال اضطراب اجتماعی” (Social Anxiety Disorder) در نظر گرفته است، زیرا مشکلات به وجود آمده در اثر آنها، در مقایسه با سایر فوبیها، معمولا فراگیرتر هستند و در فعالیت های عادی فرد نابسامانی بیشتری به وجود می آورند.
🔸اختلال اضطراب اجتماعی عبارت است از ترس شدید و دائمی از موقعیت هایی که در آن ها فرد در جمع دیگران قرار می گیرد یا باید جلوی آنها کاری انجام دهد (مثلا، سخنرانی کند).
🔸افراد مبتلا به اختلال اضظراب اجتماعی از هرگونه موقعیت اجتماعی که فکر می کنند ممکن است در آن یک رفتار خجالت آور داشته باشند یا هرگونه وضعیتی که فکر میکنند در آن مورد ارزیابی منفی دیگران قرار می گیرند می ترسند و سعی می کنند از آنها دور باشند.
🔸در موقعیت های اجتماعی، اضطراب آنها آنقدر فراگیر است که DSM-5 نام عمومی تر اختلال اضظراب اجتماعی به آن داده است زیرا می تواند بعضی مشکلات فلج کننده ی دیگر مثل افسردگی و اعتیاد به مواد را پیش بینی کند.
🔮#ملاکهای_تشخیصی_اختلال_اضطراب_اجتماعی🔮

🌀معیار A:
ترس یا اضطراب محسوس در مورد یک یا چند موقعیت اجتماعی که در آنها فرد با احتمال بررسی دقیق دیگران مواجه شود. از جمله نمونه های آن عبارتند از تعامل های اجتماعی (مثل گفتگو داشتن، ملاقات کردن با افراد ناآشنا)، مورد مشاهده قرار گرفتن (مثل خوردن یا نوشیدن) و عمل کردن جلوی دیگران (مثل ایراد سخنرانی).
✔️توجه: در کودکان، اضطراب باید در موقعیت های همسالان و به فقط هنگام تعامل با دیگران روی دهد.

🌀معیار B:
فرد می ترسد که طوری عمل کند یا نشانه های اضطراب بروز دهد که به صورت منفی ارزیابی شوند (یعنی، خجالت آور یا تحقیرآمیز باشند، به طرد یا دلخوری دیگران منجر شوند).

🌀معیار C:
موقعیت های اجتماعی تقریبا همیشه ترس یا اضطراب را برانگیخته می کنند.
✔️توجه: در کودکان، ترس یا اضطراب ممکن است با گریه، قشقرق، میخکوب شدن، چسبیدن، جمع کردن خود، یا ناتوانی در صحبت کردن در موقعیت های اجتماعی ابراز شود.

🌀معیار D:
از موقعیت های اجتماعی اجتناب می شود یا این موقعیت ها با ترس یا اضطراب شدید تحمل می شوند.

🌀معیار E:
ترس یا اضطراب با تهدید واقعی که توسط موقعیت اجتماعی ایجاد می شود و با زمینه اجتماعی – فرهنگی بی تناسب است.

🌀معیار F:
ترس، اضطراب، یا اجتناب مداوم است، معمولا ۶ ماه یا بیشتر دامه می یابد.

🌀معیار G:
ترس، اضطراب، یا اجتناب باعث می شود فرد به رنج شخصی یا نابسامانی شدید و از لحاظ بالینی معنادار در عملکرد اجتماعی، شغلی، یا سایر جنبه های مهم زندگی دچار شود.

🌀معیار H:
ترس، اضطراب، یا اجتناب ناشی از تأثیرات فیزیولوژیکی مواد (مثل سوء مصرف مواد مخدر، دارو) یا بیماری جسمانی دیگر نیست.

🌀معیار I:
ترس، اضطراب یا اجتناب با نشانه های اختلال روانی دیگر، مانند اختلال و حشتزدگی، اختلال بدشکلی بدن، یا اختلال طیف اوتیسم بهتر توجیه نمی شود.

🌀معیار J:
اگر بیماری جسمانی دیگری (مثل بیماری پارکینسون، چاقی، بدشکلی ناشی از سوختگی ها یا جراحت) وجود داشته باشد، ترس، اضطراب، یا اجتناب آشکارا نامربوط یا بیش از حد است.
🔵#علل_اختلال_اضطراب_اجتماعی🔵

📙عوامل ژنتیک📙
🔸تعداد شواهدی که نشان دهند اختلال اضطراب اجتماعی عنصر ژنتیک دارد، رو به افزایش است.
🔸مثلا در مورد کودکان مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی، احتمال اینکه یکی از والدین یا هردوی آنها اختلال اضطراب اجتماعی داشته باشند بیشتر از کودکان سالم است، و مطالعات انجام شده روی دوقلوها نیز نشان می دهند که در ایجاد اختلال اضطراب اجتماعی، عامل ژنتیک آشکار ولی خفیف وجود دارد.

📘عوامل رشدی📘
🔹چون اختلال اضطراب اجتماعی، در مقایسه با سایر اختلالات اضطرابی، در سنین نسبتا پایینتری ظاهر می شود، عوامل رشدی و تجربه های کودکی احتمالا در آن تاثیر می گذارند.
🔹برای مثال کودکانی که در خود فرو رفته، گوشه گیر و ساکت هستند، بیشتر احتمال دارد، که به اختلال اضطراب اجتماعی مبتلا شوند؛ اما بسیاری از کودکان بسیار گوشه گیر و غیر فعال به اختلال اضطراب اجتماعی مبتلا نمی شوند.
🔹سبک تعامل والدین-فرزندان در دوران اولیه کودکی نیز می تواند در ایجاد اضطراب اجتماعی نقش داشته باشد.
🔹والدین افراد مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی روی فرزندان خود کنترل بیشتری دارند، مهربانی کمتر، رفتار بد در جلوی دیگران، خجالت دادن به عنوان روش تربیتی از ویژگی آنهاست.

📓عوامل شناختی📓

▪️اولا، افراد مبتلا به فوبی اجتماعی در پردازش و تفسیر اطلاعات نوعی سوگیری دارند که باعث می شود درباره ی رویدادهای اجتماعی پیش بینی های بسیار منفی داشته باشند.
▪️ثانیا، افراد مبتلا به اضطراب اجتماعی عملکرد خود در موقعیت های اجتماعی را بیش از حد بد و ناشیانه می دانند.
▪️ثالثا، بعضی از این افراد زمانی که می ترسند مورد ارزیابی منفی قرار گیرند، تمایل دارند توجه خود را به سوی خود و واکنش های اضطرابی خود معطوف کنند، پدیده ای که “توجه متمرکز بر خود” (self-focused attention) نامیده می شود.

]
🔰#درمان_اختلال_اضطراب_اجتماعی🔰

🏮معلوم شده است که هم درمان های “دارویی” و هم درمان های “شناختی-رفتاری” (CBT) در تسکین سمپتوم های اختلال اضطراب اجتماعی موثر واقع می شوند و هر دو مورد استفاده قرار میگیرند.
🏮درمان های موثر CBT بعضی موارد زیر را شامل می شوند:
١.💭 مواجهه درمانی که آن درمانجو به رغم استرسی که به او وارد می شوند، در یک موقعیت اجتماعی ترسناک باقی می ماند. این موقعیت ممکن است یک موقعیت اجتماعی واقعی یا یک موقعیت اجتماعی مصنوعی باشد، که در آن درمانگر نقش یک غریبه را ایفا می کند.
٢.💭 آموزش مهارت های اجتماعی ، از جمله یادگیری مشاهده ای، تمرین رفتاری(behavioral rehearsal)، فیدبک اصلاحی(corrective feedback)، و تقویت مثبت(positive reinforcement)، این آموزش به نقص های موجود در مهارت های بالینی، که اغلب جزو ویژگی های افراد اضطراب اجتماعی هستند، می پردازد.
٣.💭 بازسازی شناختی، که برای به چالش کشیدن و جایگزین کردن سوگیری های منفی در پردازش اطلاعات، خود-سنجی های منفی از عملکرد اجتماعی، و برای کاهش توجه متمرکز بر خود، طراحی شده است.
🏮هریک از این عناصر به تنهایی می تواند، دستاوردهای درمانی ایجاد کند، اما ادغام آنها با یکدیگر در قالب درمان شناختی-رفتاری باعث می شود که ۶ تا ١٢ ماه بعد از درمان، دستاوردهای آن حفظ شود.

💊داروهایی مثل بازدارنده های مونوآمین اُکسیداز MAOIها، و اخیرا بازدارنده های بازجذب سروتونین SSRIها، از اضطراب اجتماعی کم می کند.
📚تحقیقات نشان می دهند که هم درمان های دارویی و هم درمان های CBT، در گروه های آزمایشی، در مقایسه با گروه های بدون درمان ، موثر واقع می شوند، اما همین دو نوع درمان می توانند یکدیگر را تکمیل کنند، به این صورت که دارو درمانی سریعتر از CBT آثار مثبت خود را نشان می دهد و CBT به درمانجویان کمک می کند تا دستاوردهای خود را به مدت طولانی تری حفظ کنند.

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.