اختلال سازگاری

اختلالات سازگارى(adjustment disorder)
ملاک هاى تشخیصى
A. ایجاد نشانه های هیجانی یا رفتاری در پساخ به عامل (عوامل) استرس زا که ظرف ۳ ماه از شروع عامل (عوامل) استرس زا روی می دهند.
B. این نشانه ها یا رفتارها از لحاظ بالینی اهمیت دارند، که به وسیله یک یا هر دو مورد زیر ثابت می شود:
۱٫ ناراحتی محسوسی که با در نظر گرفتن موقعیت بیرونی و عوامل فرهنگی که ممکن است بر شدت نشانه و جلوه آن تأثیر داشته باشند، با شدت عامل استرس زا بی تناسب است.
۲٫ اختلال قابل ملاحظه در عملکرد اجتماعی، شغلی، یا زمینه های مهم دیگر عملکرد
c. اختلال مرتبط با استرس، ملاک های اختلال روانی دیگر را برآورده نمی کند و صرفا تشدید اختلال روانی از پیش موجود نیست
d. نشانه ها بیانگر داغدیدگی عادی نیستند
e. بعد از اینکه عامل استرس زا و پیامدهای آن خاتمه یافته باشند، نشانه ها به مدت بیش از ۶ ماه دیگر ادامه نمی یابند.
مشخص کنید آیا:

همراه با خلق افسرده: خلق پایین، اشک آلودگى، یا احساس ناامیدى غالب هستند

همراه با اضطراب: حالت عصبى، نگرانى، تنیدگى، یا اضطراب جدایى غالب است

همراه با اضطراب و خلق افسرده مختلط: ترکیبى از افسردگى و اضطراب غالب است

همراه با اختلال سلوک: اختلال سلوک غالب است

همراه با اختلال هیجانات و سلوک مختلط: نشانه هاى هیجانى(مثل افسردگى، اضطراب) و اختلال سلوک غالب هستند

نامشخص: براى واکنش هاى ناسازگارانه اى که با عنوان یکى از انواع فرعى مشخص اختلال سازگارى قابل طبقه بندى نیستند

 

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.