اختلالات عصب شناختی

?ملاک های تشخیصی اختلال عصبی – شناختی عمده?
?معیار A:
شواهدی از افت شناختی قابل ملاحظه در مقایسه با سطح عملکرد قبلی در یک یا تعداد بیشتری از زمینه های شناختی (توجه پیچیده، کارکرد اجرایی، یادگیری و حافظه، ادراکی – حرکتی، یا شناخت اجتماعی) براساسی:

۱٫ نگرانی فرد، منبع خبر آگاه، یا متخصص بالینی که افت قابل ملاحظه ای در عملکرد شناختی وجود داشته است؛ و
۲٫ اختلال قابل ملاحظه در عملکرد شناختی، که ترجیحاً توسط آزمودن نوروپسیکولوژیکی استاندارد شده یا، در غیاب ان، با ارزیابی کمی متخصصی بالینی ثابت شده باشد.
?معیار B:
کمبودهای شناختی در استقلال فعالیت های روزمره اختلال ایجاد می کند (یعنی، حداقل، در زمینه فعالیت های پیچیده زندگی روزمره مانند پرداختن صورت حساب ها یا مدیریت کردن داروها به کمکی نیاز دارد).
?معیار C:
کمبودهای شناختی منحصرا در زمینه دلیریوم روی نمی دهند.
?معیار D:
کمبودهای شناختی با بیمارهای روانی دیگر (مانند اختلال افسردگی اساسی، اسکیزوفرنی) بهتر توجیه نمی شوند.
?ملاک های تشخیصی اختلال عصبی – شناختی خفیف?

?معیارA:
شواهدی از افت شناختی متوسط در مقایسه با سطح عملکرد قبلی در یک یا تعداد بیشتری از زمینه های شناختی (توجه پیچیده، کارکرد اجرایی، یادگیری و حافظه، زبان، ادراکی – حرکتی، یا شناخت اجتماعی) براساسی:
۱٫ نگرانی فرد، منبع خبر آگاه، یا متخصص بالینی که افتخفیف در کارکرد شناختی وجود داشته است؛ و
۲٫ اختلال متوسط در عملکرد شناختی، که ترجیحاً توسط آزمودن نوروپسیکولوژیکی استاندارد شده یا در غیاب آن، با ارزیابی بالینی کمّی ثابت شده باشد.
?معیارB:
کمبودهای شناختی، توانایی استقلال در فعالیتهای روزمره را مختل نمی کند (یعنی، فعالیتهای مفید پیچیده زندگی روزمره مانند پرداختن صورتحسابها یا مدیریت کردن داروهای تجویز شده، ولی ممکن است تلاش بیشتر، راهبردهای جبرانی، یا انطباق ضروری باشند).
?معیار C:
کمبودهای شناختی منحصراً در زمینه دلیریوم روی نمی دهند.
?معیار D:
کمبودهای شناختی با بیماری روانی دیگر (مثل اختلال افسردگی اساسی، اسکیزوفرنی بهتر توجیه نمی شوند).
❄️تفاوت اختلال عصبی-شناختی خفیف و اختلال عصبی-شناختی عمده:

تفاوت اصلی ، شدت افت شناختی و افت در عملکرد مستقل است. در واقع، اختلال عصبی-شناختی خفیف و اختلال عصبی-شناختی عمده گاهی مراحل اولیه و مراحل بعدی یک اختلال فرسایشی هستند. مثلا، کسی که مراحل اولیه یک اختلال فرسایشی مثل آلزایمر را سپری می کند ممکن است ابتدا با افت های جزئی در عملکرد مواجه شود و این افت ها در استقلال او مشکل به وجود نیاورند، اما با پیشرفت بیماری ممکن است شدت سمپتوم ها بیشتر شود یا سمپتوم ها در سایر زمینه های شناختی تاثیر بگذارند. از سوی دیگر کسی که بعد سکته مغزی ، آسیب تروماتیک به مغز ، اعتیاد به مواد ، یا عفونت ناشی از آسیب مغزی، مبتلا به اختلال شناختی عصبی-شناختی عمده تشخیص داده میشود ولی بهبود می یابد، ممکن است مهارت های شناختی خود را تا حد بسیار زیادی دوباره به دست آورد و این بار مبتلا به اختلال عصبی-شناختی خفیف تشخیص داده شود.

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.