پارکینسون

بیماری پارکینسون اغلب با سطح پایین تر تستسترون و کاهش میل جنسی همراهی دارد. در یک مطالعه در مردان جوان با پارکینسون سن ۳۶ تا ۵۶ سال،  تا ۴۰ % میل جنسی شان کاهش یافته بود. مردان پارکینسونی همچنین دچار اختلال نعوظ؛ انزال زودر، هم هستند. از طرف دیگر درمان با دوپامین و  آگونیستهای آن باعث  رفتارهای هیپرسکچوال میشود. گاه همراهی با شیفتگی دارد. هیپر سکچوالیتی به علاوه به دلیل تحریک عمقی مغز از هسته ساب تالامیک هم روی میدهد.

بیماری پارکینسون یک بیماری تخریب کننده سیستم عصبی است که بیشتر سبب اختلالات حرکتی می شود، این اختلالات حرکتی با گذشت زمان بدتر شده و سبب مشکلات فیزیکی بیشتر بیمار می گردند، طوریکه این بیماران از انجام کارهای روزمره نیز عاجز می شوند. علائم غیر حرکتی ممکن است سالها قبل از شروع علائم حرکتی ظاهر شوند و اثرات بسیار سوء بر کیفیت زندگی این مردان دارند. بررسیها نشان می دهند که فرایند تخریب سیستم عصبی ۶-۳ سال قبل از ایجاد اختلالات حرکتی شروع می شود. علائم غیر حرکتی عبارتند از: یبوست، اختلالات مثانه، خواب آلودگی در روزها، توهم، مشکل در بلع غذا، حملات گیجی و منگی، خستگی، اختلال حافظه، اختلال خلق مثل افسردگی و اضطراب، درد، احساس تنگی نفس، اختلالات خواب، تعریق و از جمله اختلالات جنسی.

برطرف کردن نیازهای جنسی جزو حقوق اولیه انسانها است، و شامل هر زندگی سالم می گردد. در افرادیکه دارای بیماری مزمن غیر قابل علاج مثل بیماری پارکینسون هستند، کیفیت زندگی از قبل مختل شده است و اگر اختلالات جنسی به آن اضافه شود، کیفیت زندگی این بیماران را بشدت مختل می کند. اختلالات جنسی در بیماری پارکینسون بسیار شایع است. حدود ۸۰-۶۰ درصد این بیماران از اختلالات جنسی رنج می برند.

چگونه بیمار ی پارکینسون عملکرد جنسی مرد را تحت تاثیر قرار می دهد؟
کاهش میل جنسی: با سه مکانیسم زیر بیمار مبتلا به پارکینسون دچار کاهش میل جنسی می شود:
•    کاهش میل جنسی بیشتر بعلت افسردگی ناشی از تشخیص این بیماری است.
•    کلا علت بیماری پارکینسون کاهش میزان دوپامین مغز می باشد. کار دوپامین رله کردن پیامهای عصبی برای کنترل حرکات بدن است. کاهش دوپامین همچنین سبب کاهش میل جنسی نیز می شود.
•    علاوه از آن بیماری پارکینسون سبب لرزش در اندامها و سفتی اندامها می شود و رابطه جنسی دردناک می شود و این دردناک بودن رابطه جنسی سبب کاهش میل جنسی می شود.

اختلال نعوظ: چون بیماری پارکینسون سیستم عصبی را درگیر می کند، این بیماران در بدست آوردن نعوظ مشکل پیدا می کنند. برای یک نعوظ طبیعی داشتن یک سیستم عصبی سالم ضروری است. یک مرد دارای دو نوع نعوظ است: نعوظ رفلکسی که ناشی از تماسهای جلدی با ناحیه تناسلی است. هر گونه تماس جلدی با ناحیه تناسلی سبب برانگیخته شدن تحریکات جنسی می شود. این تحریکات از طریق سیستم عصبی ابتدا به نخاع و از آنجا به مراکز مخصوصی از مغز منتقل می شوند و پس از تجزیه و تحلیل باز از طریق سیستم عصبی پیامهائی به ناحیه تناسلی منتقل و سبب ایجاد نعوظ در مرد می شوند که به آن نعوظ رفلکسی می گویند. یک نوع نعوظ دیگر در مرد وجود دارد که نیازی به تحریک تماسی ناحیه تناسلی ندارد بلکه از طریق فانتزی، افکار، دیدن، شنیدن و غیره پیامهای عصبی مستقیما از مغز به ناحیه تناسلی منتقل و سبب ایجاد نعوظ در مرد می شوند که به آن نعوظ سایکوژنیک یا روحی گفته می شود. پس نعوظ از هر نوع که باشد نیازمند سیستم عصبی سالم است.
اختلال نعوظ: با سه مکانیسم زیر بیمار مبتلا به پارکینسون دچار اختلال نعوظ می شود:
•    در بیماری پارکینسون بعلت تخریب سیستم عصبی انتقال پیامهای عصبی با مشکل مواجه شده و بیمار مبتلا به اختلال نعوظ می گردد.
•    میزان جریان خون به آلت تناسلی مختل می شود.
•    کاهش میزان دوپامین مغز

یکی از مهمترین علل اختلالات جنسی در مردان مبتلا به بیماری پارکینسون داروهائی است که این بیماران مصرف می کنند. یکی از شایعترین عوارض بیماری پارکینسون افسردگی است. خود افسردگی در ۳۰ درصد بیماران ایجاد اختلالات جنسی می کند و علاوه از آن از عوارض جانبی داروهائیکه برای درمان افسردگی بکار می روند، ایجاد اختلالات جنسی است.
یکی از انواع اختلالات جنسی مهم در بیمار مبتلا به پارکینسون، رفتار جنسی تهاجمی و یا افزایش شدید میل جنسی است. این بیماران گاها با بیش از ۱۰ بار رابطه زناشوئی در روز به ارضاء جنسی نمی رسند. علت آن داروهائی است که برای درمان این بیماران تجویز می شود. اگر بیمار مبتلا به پارکینسون پس از شروع درمان این مشکل برایش پیش بیاید، بلافاصله باید پزشک خود را مطلع نماید تا دوز دارو تنظیم شود.

درمان
برای درمان اختلالات جنسی در بیمار مبتلا به پارکینسون باید چند جانبه عمل کرد. اتکا به یک نقطه در درمان این بیماران موفقیت آمیز نخواهد بود:
•    این بیماران اکثرا مسن هستند و مبتلا به فشارخون، چربی خون بالا، تصلب شرائین و افسردگی می باشند، هر کدام از آنها باید بطور اختصاصی درمان شوند.
•    اگر این بیماران سیگار می کشند یا الکل مصرف می کنند باید آنها را ترک کنند.
•    این بیماران بعلت سفتی عضلانی و سایر مشکلات دارای زندگی بدون حرکت هستند، باید آنها را تشویق به فعالیت کرد و در صورت لزوم تحت نظر پزشک متخصص فیزیوتراپی انجام داد.
•    میزان تستوسترون خون این بیماران باید اندازه گیری و در صورت لزوم درمان مناسب انجام شود.
•    کاهش میل جنسی، اختلال نعوظ و اختلال در انزال این بیماران درمانهای مخصوص به خود را می طلبند.

 

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.