کنجکاوی جنسی کودک

کودکان هر لحظه ممکن است از والدین درباره منشأ تولد ، چگونگی به دنیا آمدن، جنسیت و… بپرسند. متاسفانه بسیاری از والدین در این هنگام دست و پای خود را گم می‌کنند و با تشویش و نگرانی به این می‌اندیشند که آیا فرزند کوچک آنها دچار انحراف خطرناکی شده است؟ بعضی والدین سعی می‌کنند این قبیل پرسش‌ها را مسکوت بگذارند، برخی نیز پاسخ‌های انتزاعی و فانتزی به کودک می‌دهند، اما برخورد درست والدین با این پرسش‌ها چگونه باید باشد؟

فرزندان ما در زندگی چند نوع رشد را تجربه می‌کنند: رشد جسمانی، رشد شناختی (تغییر در شیوه تفکر)، رشد اخلاقی (شناخت خیر و شر و تشخیص خوبی و بدی)، رشد اجتماعی (جدا شدن فرزند از خانواده و رفتن او به سمت اجتماع)، رشد روانی (اعتماد به نفس، تقویت اراده و …) و رشد جنسی (تحولات هورمون‌ها و فعالیت غدد جنسی).

شروع  کنجکاوی‌های جنسی‌

محققین می‌گویند: کودکی که به سمت رشد جنسی می‌رود از نظر رشد شناختی نیز تغییر می‌کند و این هر دو منجر به پرسش‌ها و کنجکاوی‌هایی درباره این گونه مسائل خواهد شد.

به عبارت دیگر، کودکی که رشد شناختی ندارد و هنوز در مرحله نوباوگی و نوزادی است طبیعتا هیچ پرسشی درباره اینگونه مسائل ندارد ، اما هر چقدر رشد می‌کند و تحولات را در خودش می‌بیند کنجکاوی‌هایش نیز به همان میزان بیشتر می‌شود؛ البته اوج این کنجکاوی‌ها در دوره بلوغ اتفاق می‌افتد.شاید به همین علت است که این سنین را سن بحرانی زندگی می‌شناسیم. تغییرات فیزیکی بدن در این دوره می‌تواند برای فرد ابهام ایجاد کند.

خانواده‌هایی که ارتباط مناسبی بین والد و فرزند وجود ندارد شاهد هستیم این مسائل (پرسش‌های جنسی) در گروه همسال بررسی می‌شود که چه بسا به دلیل نداشتن اطلاعات درست، موجبات گمراهی را فراهم می‌کند بنابراین بسیار حیاتی است که والدین با در نظر گرفتن مقطع سنی کودک به پرسش‌های او پاسخ دهند وگرنه فرزندشان به سمت دوستان و همسالان خود گرایش یافته و در فضایی نامطلوب اطلاعات گمراه کننده‌ای دریافت خواهد کرد.

بسیاری از والدین گمان می کنند که آموزش مسایل جنسی را می توان در گفتگویی خلاصه کرد و ان را به بعد موکول می کنندو آن وقت «یکی از این روزها» پدر و مادر، کودک خود را که دارد به دوران بلوغ پا می گذارد، به کناری خواهد کشید و در خلوت «حقایق زندگی» را به او خواهد گفت. به پسرها در مورد خطرات ناشی از بیماری های مقاربتی هشدار داده خواهد شد و به دخترها، خطرات ناشی از بارداری، اما آموزش مسائل جنسی باید پیش از این شروع شود.کودکان تفاوت های جنسی را امری مسلم نمی دانند. تفاوت های جنسی راز مهمی برای آنان به حساب می آید و آنها ترس و توضیحاتی خیالی در مورد تفاوت های جنسی در ذهنشان پرورش می دهند. وقتی کودک در می یابد که بین پسرها و دخترها تفاوت های آناتومیکی وجود دارد، فرصت خوبی است برای تاکید روی تفاوت ها، نه کاستن از آن تفاوت ها، پیام ها در مورد تفاوت های جنسی باید آشکار و قطعی باشد تا از اغتشاش فکری کودک که ممکن است در شناخت هویت جنسی اش پیش آید، جلوگیری شود.

تبعات دروغ به کودک‌

 والدین باید به خاطر داشته باشند هیچ‌گاه نباید در هیچ مقطع سنی به کودکان پاسخ غلط داده شود. در دوران کودکی، فرزندان ما بسیار زودباور هستند. اگر به آنها گفته شود شما را از بیمارستان خریده‌ایم یا خدا شما را از آسمان برای ما فرستاده است و … به احتمال زیاد باور می‌کنند و در خیالپردازی هایشان به کار می‌برند اما آنها به طور مسلم با بزرگ تر شدن خود پی به نادرستی این اطلاعات می‌برند و حکم صادر می‌کنند: « پدر و مادر من دروغ گفته‌اند ، در نتیجه پدر و مادر من دروغگو هستند بنابراین می‌توانند دروغ‌های دیگری هم بگویند و اتفاقا به خاطر این که می‌توانند دوباره دروغ بگویند پس غیرقابل اعتماد هستند. پس من بعد از این مشکلات  و سوالاتم را با آنها در میان نخواهم گذاشت

همان طور که در این نتیجه‌گیری‌های سلسله‌ای می‌بینید موضوع جدی‌تر از آن است که تصور می‌کنیم. یک دروغ به نظر مصلحتی که شاید اهمیت چندانی برای والدین نداشته باشد در درازمدت می‌تواند ریشه جدایی فرزند از کانون خانواده باشد.

چرا اینگونه مسائل به تابو تبدیل می‌شود؟

آموزش و راهنمایی در دوره بلوغ اهمیت بسیار زیادی دارد. واقعا والدین باید به ضرورت این راهنمایی‌ها پی ببرند و تغییرات جسمی و ذهنی دوره بلوغ را در فضایی مثبت و با ادبیاتی صحیح برای فرزندانشان شرح دهند.چه اشکالی دارد والدین ما ورود فرزندشان از دوره کودکی به دوره نوجوانی و جوانی را به او تبریک بگویند. نکته مهمی که والدین باید به آن توجه کنند این است که اگر واقعا پاسخی به پرسش‌ها و ابهامات فرزندشان ندارند او را نزد مشاور و روان‌شناس ببرند. خیلی مهم است که در این دوره فرزند ما آگاهی‌های صحیحی درباره اینگونه مسائل داشته باشد تا آنها به تابویی در ذهن او تبدیل نشوند وگرنه دریافت نکردن اطلاعات درست می‌تواند تاثیر منفی در زندگی زناشویی او داشته باشد از طرفی به تحریک کنجکاوی‌های او در دوره کودکی نیز منجر می‌شود.نیازی به بازگویی جزییات نیست‌ .والدین باید درباره توضیحات و رفتارهای خود‌شان بسیار محتاطانه عمل کنند. متاسفانه بعضی والدین از آن طرف بام می‌افتند و توضیحاتی می‌دهند که نیازی به آن حجم از ورود به جزییات نیست.وقتی والدین به پرسش‌های کودکانشان اهمیت می‌دهند و پاسخ‌های سنجیده‌ای برای ابهام‌های آنها دارند ، ذهن فرزندانشان به سمت آرامش سوق می‌یابد ، در صورتی که فرار از سوال یا پاسخ‌های فانتزی ذهن کودک را بیشتر درگیر موضوع می‌کند.

لزوم آگاهی والدین به دوره‌های رشد

قبول داریم که پاسخ به پرسش‌های جنسی کودک و نوجوان تا اندازه‌ای دشوار است، اما تجربیات موجود نشان می‌دهد والدین می‌توانند با پاسخ‌های درست خود به کودک کمک کنند سریع‌تر و سالم‌تر به آگاهی‌های صحیح برسد.  

برای مثال در پاسخ به سوال: چگونه انسان ها صاحب فرزند می شوند؟ درکودکان زیر ۶ سال می‌توانید بگویید وقتی یک زن و مرد با هم ازدواج می‌کنند خداوند اراده می‌کند آنها صاحب فرزند شوند. بسیاری از کودکان زیر ۶ سال این پاسخ را می‌پذیرند ، وقتی هم که بزرگ شدند متوجه می‌شوند شما دروغ نگفته‌اید.اما جواب پرنده ها برای آن ها فرزند می آورند ،حتی اگر برای کودکی در این سن قابل قبول باشد ،اما در آینده ای نزدیک می فهمد که به او دروغ گفته اید.ازسوی دیگر پزشکان متخصص معتقدند وقتی والدین به پرسش‌های کودکانشان اهمیت می‌دهند و پاسخ‌های سنجیده‌ای برای ابهام‌های آنها دارند ، ذهن فرزندانشان به سمت آرامش سوق می‌یابد ، در صورتی که فرار از سوال یا پاسخ‌های فانتزی ذهن کودک را بیشتر درگیر موضوع می‌کند.فراموش نکنید صحبت درباره این موضوع تنها زمانی باید باشد که کودک کنجکاوی نشان می‌دهد یا سوالاتش را می‌پرسد، بنابراین وقتی کودک سوالی درباره مسائل جنسی نمی‌پرسد نیازی به توضیح دادن نیست.

واکنش ما بزرگترها نسبت به کنجکاوی های جنسی بچه ها یکی از سوال برانگیزترین قسمت های ارتباط ما با کودکان را تشکیل میدهد. برای راحتی کار بگذارید نمونه ای از واکنش های احتمالی خود را بررسی کنیم. در همین مورد فرض کنید دختر شما به یکی از همسالانش پیشنهاد آمپول بازی را داده است (یا مثلاً کنترل ماهواره را در دست دارد و اتفاقا تکمه کانالی را فشار میدهد که حاوی صحنه های زنان نیم برهنه است) در اینصورت او به شما نگاه میکند و شما:

۱٫     به سرعت وسیله بازی یا کنترل ماهواره را از دست اش می قاپید و فریاد میزنید: زشته بچه! بده من چیکار داری میکنی؟!

۲٫     نگاه نافذ خود را به او میدوزید و قیافه سراسر هراسناک تان حکایت از این دارد که اصلاً از این اتفاق خوش تان نیامده است.

۳٫     بدون نگاه به چهره او یا اینکه به او چیزی بگویید و با گفتن اینکه : “بده من این رو دختر قشنگم!” وسیله بازی یا کنترل ماهواره را از او بگیرید.

۴٫     بدون اینکه به چهره او نگاه کنید خود را مشغول کار دیگری نشان دهید و به بهانه ای محل را ترک کنید

۵٫     در برخورد با نگاه او لبخند بزنید و اجازه دهید تا جایی که دوست دارد به کار خود ادامه دهد

۶٫     به او لبخند بزنید و تا حدی در بازی و شوخی با او همراهی کنید.

اینها نمونه هایی از طیف واکنش هایی است که ما ممکن است به کنجکاوی های جنسی کودکمان نشان دهیم. این واکنش ها نقش بسیار تعیین کننده ای در اعتماد به نفس و توانایی های عاطفی- جنسی آینده کودکانمان خواهد داشت. اینکه امروز ما نسبت به توانایی های جنسی خود دارای اعتماد به نفس کامل هستیم یا نه؟ و اینکه از توانایی های لازم برای لذت بردن از یک رابطه ارضاء کننده دوطرفه برخورداریم یا نه همه ریشه در زمان شکل گیری شخصیت ما در کنار والدین خود در زمان کودکی دارد. ترس، اضطراب، احساس ناامنی، تشویش های مداوم، کم میلی جنسی، تعارضات شدید درونی، روابط بسیار پرتنش و آزاردهنده و کم دوام همه و همه ممکن است در برخوردهای نامناسب احتمالی ما با کودکانمان ریشه داشته باشد. در بسیاری مواقع ممکن است ما – خواسته یا ناخواسته- ترسها و  نگرانی های خود را چون میراث ناشایسته ای به کودکانمان منتقل کنیم (که از این بابت بی شباهت به انتقال یک بیماری مسری چون جذام نیست).

باز برای روشن شدن مطلب به مثال دیگری روی می آوریم. فرض کنید حشره ای مانند شب پره یا پروانه در فضای اتاق حضور دارد و به ناگهان شما و کودک تان متوجه حضور آن میشوید. دخترتان با دیدن حشره به شما نگاه میکند و برای هر اقدامی منتظر واکنش شما می ماند. شما ممکن است:

۱٫     جیغ بکشید و به سرعت از شب پره یا پروانه فاصله بگیرید

۲٫     به سرعت با حشره کش به سمت او رفته و شب پره یا پروانه را نابود کنید

۳٫     با لبخند با انگشت شب پره یا پروانه را نشان دهید و اسم اش را تکرار کنید.

نتیجه این واکنش ها که از قوانین واکنش های شرطی شده تبعیت میکنند به ترتیب

۱٫     بروز ترس و وحشت شدید هنگام دیدن دوباره شب پره یا پروانه

۲٫     بروز نفرت و ناراحتی شدید هنگام دیدن دوباره شب پره یا پروان

۳٫     داشتن احساس راحت و خوشایند در مواجه دوباره با شب پره یا پروانه

خواهد بود.

شاید افراد زیادی را دیده باشید که احساس دائمی ترس و وحشت و نفرت و ناراحتی تمام زندگی عادی آنان را تحت تأثیر قرار داده است و از آنها انسانهایی ناتوان و بی اراده و سرخورده و ناامیده ساخته است. حالا شاید بهتر بتوانید تصمیم بگیرید نسبت به کنجکاوی های جنسی کودک خود بهتر است چه واکنشی نشان دهید.

پاسخ به سئوالات کودک در مورد مسایل جنسی

در پاسخ به سوالات کودکان در این زمینه، ما نباید وسوسه شویم که همه را یکجا تحویل کودک دهیم، یعنی نباید در زمان خیلی کوتاه، زیاد آموزش بدهیم. درعین حال که دلیلی وجود ندارد تا ما نتوانیم سوالات کودکان را صادقانه و بی پرده جواب بدهیم، نیازی هم نیست که برای جواب دادن به این قبیل سوالات، طب زایمان را هم به او آموزش دهیم. بلکه باید سعی نمود جواب ها را در یک یا دو جمله خلاصه کرد . سن مناسب برای آگاه کردن کودک از مسایل جنسی زمانی است که وی سوال بکند. وقتی پسر دو یا سه ساله ای به اندام های تناسلی خود اشاره می کند و با تعجب می پرسد: «این چیست؟» زمان مناسبی است که به او پاسخ دهیم و برای آن نام مشخص و بجایی بگذاریم. وقتی کودک با تعجب می پرسد که بچه از کجا می آید، ما نباید به او بگوییم که بچه از کیف آقا دکتر، از بیمارستان، از سوپرمارکت، از پستخانه، یا از لانه لک لک می آید. ما به او می گوییم: «بچه در جای مخصوصی توی شکم مادر رشد می کند و از آنجا بیرون می آید.» بسته به اینکه پرسش های بعدی کودک چه باشد شاید لازم شود و شاید هم لازم نشود که در این موقع به او بگوییم آنجا اسمش رحم است.یعنی همچنانکه در پاسخ به سوالات غیرجنسی کودک دقت میکنیم باید دقت خیلی بیشتر در خصوص سوالات جنسی کودک بعمل آورد مثلا کودکان بدلیل شناخت کم از اجزا بدن مرتب راجب آنها سوال میپرسند ولی وقتی کودک میپرسد گوش برای چیست راحت پاسخ میدهیم ولی وقتی راجب مثلا آلت تناسلی میپرسد مشوش شده و کودک از از اینگونه سوالات برحذر میکنیم!!! غافل از اینکه برای کودک، آلت تناسلی هم فقط یکی از اجزا بدن است و کنجکاوی مشابهی در او مثل سایر اندام ها را برمی انگیزد. به حدی این کنجکاوی ها زیاد است که بجه ها مثلا در بازی ” دکتر بازی” سعی در کشف شباهتها و تفاوتهای اندامی دارند. فراگیری آموزش جنسی نیز مانند دروس ریاضی و علوم باید به تدریج و در طی زمان صورت گیرد. از مفاهیم پایه ای شروع کنید و همگام با رشد کودکتان که قدرت درک او نیز برای دریافت جزئیات بیشتر میشود، بر میزان مفاهیم پایه بیفزائید.بسیاری از والدین به دلایلی از جمله: نداشتن آگاهی، احساس شرم و ناراحتی، نگرش منفی به امور جنسی، هراس از پیامدهای منفی این اطلاعات، انداختن بار مسوولیت به دوش مدرسه و باورهای غلطی همچون: یواش یواش خودش چشم و گوشش باز میشود/ میترسم حرمت بین ما شکسته شود و … نه میخواهند نه میتوانند با کودک و نوجوان در خصوص مسایل جنسی صحبت کنندیاری از و

دو سوال هست که تقریبا همه کودکان زیر هفت سال را گیج می کند (یعنی کودکانی را که هنوز به مدرسه نمی روند). این دو سوال عبارتند از: ۱- بچه چگونه خلق می شود؟ ۲- بچه چگونه به دنیا می آید؟

توصیه می شود که تفسیر کودک از آفرینش و جای وطن نوزاد را بشنویم، و آنگاه تفسیر خودمان را ارائه دهیم.توضیح ما باید از واقعیت دور نباشد، اما لازم نیست که توضیح کاملی هم درباره یک ارتباط جنسی به او بدهیم: «وقتی پدر و مادر می خواهند که بچه ای داشته باشند، سلولی از بدن پدر به سلولی در بدن مادر می پیوندد، و آن وقت رشد بچه شروع می شود. وقتی بچه به اندازه کافی بزرگ شد از شکم مادر بیرون می آید».لذا سن کنجکاوی های جنسی را باید شناخت و با بهانه های مختلف از تنها ماندن و وارسی های آنها به بدن یکدیگر جلوگیری نمود .

سوال بعدی کودک شاید همان چیزی باشد که مایه وحشت والدین است: «سلول پدر چطور وارد بدن مادر می شود؟» باردیگر، ابتدا باید از کودک سوال کنیم که او این واقعه را چگونه تفسیر می کند. احتمالا با نظریه های جالب کودک مواجه خواهیم شد: بابا دانه را در شکم مادر می کارد، خانم دکتر دانه ای را با جراحی می کارد درون شکم مامان.

سوال بعدی که ممکن است از ذهن کودک خارج شود، این است که : «تو و بابا چه وقت قصد دارید بچه درست کنید؟»،برای این سوال برخلاف تصور ما، جوابی ساده کافی خواهد بود: «مادرها و پدرها به یکدیگر عشق می ورزند و می خواهند بچه ای داشته باشند تا به او هم عشق بورزند.» .

برخی از پسر بچه ها آرزو می کنند که پدرها هم می توانستند بچه دارشوند. آنها می پرسند : « چرا پدر بچه بدنیا نمی آورد ؟» درپاسخ به این سوال توضیح می دهیم که در بدن یک زن جایی به اسم رحم وجود دارد و بچه می تواند درآن رشد کند. بدن مردها آنرا ندارد. کودک خواهد پرسید :« چرا؟» درپاسخ خواهیم گفت :« برای اینکه بدن زن ها و مردها متفاوت آفریده شده است.» مطلوب است که به پسرها اطمینان بدهیم که بچه ها به یک پدرهم احتیاج دارند تا آنها را دوست بدارد.

بازی های مخفیانه جنسی چه ایرادی دارد؟

کودکان را نباید شرمسار یا سرزنش کرد. از طرفی دیگر، نباید پوزشی بی زحمت و یا بهانه ای غلط برای آنها فراهم کرد، مثلاً بهانه ای از این قبیل: «فکر نمی کنید هوا برای قدم زدن با بدن لخت خیلی سرد باشد؟»

اگر چه رفتار مورد پسندی انجام نشده بدون تهدید باید به طور آشکار به کودک گفت: «شما داشتید لباس های همدیگر را در می آوردید. این کار قدغن است، اگر تو سئوالی در این زمینه داری از ما سوال کن تا کمکت کنیم که بفهمی . اما نباید لباس های همدیگر را در آورید.» رفتار ملایم ما این امکان را فراهم می کند که بدون آسیب رساندن به کودک تجربیات جنسی او را محدود کنیم. و البته باید با نظارتی دقیق و غیر مستقیم رفتار های بعدی او را کنترل نماییم . لذا سن کنجکاوی های جنسی را که شاید به سنین قبل یا آغازین مدرسه بر میگردد ،باید شناخت و با بهانه های مختلف از تنها ماندن و وارسی های آنها به بدن یکدیگر جلوگیری نمود

وقتی بچه ها دنیای بیرون از خود را کشف می‌کنند، نسبت به اعضای خصوصی بدن خود و جنس مخالف به طور طبیعی کنجکاو می‌شوند.

بچه ها در بازی‌های عادی خود، از فرصت استفاده می‌کنند و از نظر جسمی به بچه های جنس موافق یا مخالف خود نزدیک می‌شوند تا شکل بدن آن ها را کشف کنند. بچه ها از سر کنجکاوی بازی‌های جنسی می‌کنند و این امر طبیعی است. این جور رفتارها با قصد و غرض جنسی صورت نمی‌گیرد و یا به روابط جنسی منجر نمی‌شود.

نمونه‌هایی از این کنجکاوی جنسی شامل:

دست زدن به آلت تناسلی

دکتر بازی

لخت شدن

خود ارضایی

بچه نوپایتان هنگام حمام‌کردن به آلت تناسلی خود دست می‌زند.

اگر فرزندتان این کار را کرد از فرصت استفاده کنید و نام اندام‌های مختلف بدن را با او مرور کنید.

ü از همان ابتدا از نام های صحیح استفاده کنید. از اندام‌های غیرجنسی شروع کنید و اندام‌های جنسی را به طور پراکنده لابه لای آن ها نام ببرید.

به فرزندتان بگویید که بدن هر کسی خصوصی است و کسی اجازه ندارد به قسمت‌های خصوصی بدن او دست بزند و خودشان هم نبایدآن را به کسی نشان بدهند (استثنا هم وجود دارد مثلا هنگام حمام کردن با پدر یا مادر و یا معاینه توسط پزشک)

دکتر بازی در بچه ها

معمول‌ترین بازی‌های از این نوع کنجکاوی‌های جنسی، دکتر بازی بچه ها است. در این صورت چه کار باید بکنیم؟

بچه ها حق ندارند در اتاق را قفل کنند.

هر از چند گاهی به یهانه‌های مختلف به آن ها سر بزنید.

اگر در اتاق بسته است، قبل از وارد شدن به اتاق در بزنید و کمی صبر کنید.

اگر صحنه ای دیدید، هول نشوید.

این جور مواقع دعوا و سرزنش بسیار شدید اصلاً راه حل مناسبی نیست.

فورا نزد بچه‌ها بروید و بگویید خب حالا بیا به دست دوستت آمپول بزنیم و یا دندان‌هایش را معاینه کنیم تا حواس بچه‌ها پرت شده و ماجرا فیصله پیدا کند.

بعد سر فرصت با فرزندتان صحبت کنید. به او بگویید: ” می‌دانید او نقش دکتر را بازی کرده و می‌خواسته به دوستش آمپول بزند اما او دیگر بزرگ شده است. باید بداند این نواحی خصوصی محسوب می‌شود و باید از دید سایر افراد پوشیده بماند.

لخت‌شدن

پسر ۵ ساله شما با هم‌بازی خود در خانه مشغول بازی است و شما متوجه می‌شوید که بیش از حد ساکت هستند، شما داخل اتاق می‌شوید تا ببینید چه می‌کنند، می‌بینید از کمر به پایین برهنه شده‌اند.

برخورد شما چیست؟

هرگز سر بچه ها داد نکشید و آن‌ها را سرزنش نکنید، بلکه برای بچه ها در خانه حد و مرز تعیین کنید.

مثلا بگویید هر دو شما لباس‌هایتان را بپوشید. بدن شما خصوصی است و نباید در خانه کس دیگری لباست را در بیاوری. بیایید برای شما یک سرگرمی دیگر پیدا کنم.

اگر دیدید که فرزندتان باز هم به کنجکاوی‌های جنسی خود ادامه می‌دهند، شاید نشانه این باشد که کنجکاوی‌شان هنوز ارضا نشده است. بنشینید و اطلاعات اساسی را با فرزند خود مرور کنید. با او درباره‌ی شکل بدن صحبت کنید و یکی یکی اعضای مختلف بدن را نام ببرید.

خودارضایی

خود ارضایی یعنی لذت‌بردن از دست زدن، بازی‌کردن و مالیدن اندام‌های جنسی خود.

وقتی طفل بدن خود را کشف می‌کند، ممکن است همان‌گونه که گوش یا آرنج خود را لمس می‌کند، با اندام تناسلی خود هم ور برود. اما با تکرار این کار بچه متوجه لذتی می‌شود که از دست‌زدن به خود، برای او حاصل می‌شود.

بسیاری از بچه‌های ۳ ساله که همزمان باکشف دنیای اطراف، خود را نیز کشف می‌کنند، آشکارا به اندام تناسلی خود دست می‌زنند.

اگر فرزند خود را در حال دست زدن به اندام تناسلی خودش دیدید، او را سرزنش نکنید، بلکه راه‌نمایی کنید، به بچه‌های کوچک خود توضیح بدهید که درست نیست در حضور دیگران به اندام تناسلی خود دست بزنند.

بچه ها از چه زمانی باید به تنهایی به حمام یا توالت بروند؟

• بچه ها ممکن است از دیدن بدن برهنه جنس مخالف یا هم‌جنس خود به هیجان بیایند یا سردرگم شوند. این خاطرات در دوران نوجوانی می‌تواند به سراغ فرزندتان بیاید.

• اگر با کودک جنس مخالف‌تان حمام می‌کنید و او آن قدر به بدن برهنه شما خیره می‌شود که احساس ناراحتی می‌کنید، وقت آن رسیده که هر دو حدود خود را حفظ کنید و بهتر است، بدن خود را بپوشانید.

• پوشاندن بدن نشانه احترامی است که برای بدن خود قائلیم .

• معمولا بچه‌های ۷-۸ ساله دیگر تمایل ندارند با پدر یا مادر خود به حمام بروند و دوست ندارند کسی بدن برهنه آن‌ها را ببیند. به خواسته بچه‌ها در این سن احترام بگذارید و حد و مرز آن‌ها را در حمام رعایت کنید.

مراقبت‌های جانبی

از سنی که کودک فرق مرد و زن را متوجه می‌شود، بهتر است پسران با پدرشان و دختر‌ها با مادرشان به حمام بروند.

والدین باید مراقب روابط زناشویی خود باشند. بچه ها ممکن است به طور ناخواسته، شاهد این روابط در والدینشان شوند.

کنترل صحنه‌های تلویزیون ، ماهواره، فیلم‌ها یا کلیپ‌های محرک قویا توصیه می‌شود.

لازم است، بر روی استفاده از اینترنت یا کامپیوتر نظارت داشته باشید. به این منظور :

کامپیوتر نباید در اتاق شخصی باشد.

– حتماً کامپیوتر را در محیط عمومی خانه قرار دهید.

– صفحه مانیتورکامپیوتر به سمت بیرون باشد تا از همه جا قابل رویت باشد.

آموزش ارزش‌ها و عقاید

بسیاری از والدین می‌خواهند که فرزندشان دارای صفاتی چون: صداقت، شجاعت، اعتماد به نفس، نظم، احترام، مهربانی و عدالت باشند.

بچه‌های پیش دبستانی، رفتار خوب و بد را از رفتار دیگران و از تشویقی که هنگام خوش‌رفتاری دریافت می‌کنند، می‌آموزند.

درک هر فرد از خوبی و بدی، به مرور زمان و با تأثیر گرفتن از خانواده، دوستان، جامعه، مذهب و وسایل ارتباط جمعی، شکل می‌گیرد.

هر گاه فرزندتان در زندگی روزمره رفتاری ارزش‌مند از خود نشان داد، به او پاداش بدهید، آن‌ها با این کار شما سرشار از افتخار می‌شوند و این رفتار مورد تحسین را تکرار می‌کنند. با تکرار شدن رفتار کودک و تحسین شما، رفتار معمولاً به صورت خودجوش در می‌آید و با وجود کودک عجین می‌شود.

بهترین سن انتقال ارزش‌های خانوادگی چه زمانی است؟

والدین در سن ۱۱ -۹ سالگی فرزندانشان می‌توانند فرصت را مغتنم شمرده و با فرزندشان درباره‌ی اخلاقیات صحبت کنند. چون:

در این سن کودکان با والدین خود رابطه نزدیک‌تری دارند.

بیش‌تر از سنین نوجوانی به والدینشان احترام می‌گذارند.

حرف شنوی بیش‌تری دارند.

هم‌چنین می‌توانند مفاهیم گسترده‌تری را درک کنند.

مهارت تصمیم‌گیری

کودکان باید مهارت‌های تصمیم‌گیری را از سنین پایین و در موقیت‌های روزمره تمرین کنند.

می‌توانید به بچه‌های پیش دبستانی خود اجازه بدهید برای پوشیدن لباس، بازی یا دعوت‌کردن یک مهمانی کوچک خود، حداقل از میان دو گزینه دست به انتخاب بزنند، تا توانایی اساسی تصمیم‌گیری در کودک پرورش یابد.

هر چه موقعیت‌های تصمیم‌گیری برای او بیش‌تر باشد، بیش‌تر به مشکلات مربوط به انتخاب‌کردن پی می‌برد.

با این روش‌ها بچه‌ها در نهایت نسبت به توانایی خود برای اخذ تصمیم درست، اعتماد به نفس پیدا می‌کنند و می‌توانند در تمام زمینه‌ها از جمله زمینه‌هایی که به جنسیت آن‌ها مربوط می‌شود درست تصمیم بگیرند.

بچه‌ها باید همزمان بیاموزند که هر تصمیمی پیامدهای خاص خود را دارد. اگر اجازه بدهیم که با پیامد تصمیم‌های خود رو به رو شوند تجربیات خوبی کسب می‌کنند.

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.