blog-featured-image

سخنرانی بنده در سازمان نظام پزشکی کشور


سخنرانی بنده در سازمان نظام پزشکی کشور


موضوع : روانشناسی سازمانی تشکر ویژه از آقای دکتر جباری قائم مقام معاونت پشتیبانی و سرکار خانم علیپور از کادر معاونت پشتیبانی روانشناسی سازمانی در واقع کاربرد علم روانشناسی در محیط کار و سازمان است که در کشورهای مختلف به اسامی مانند روانشناسی کار یا صنعتی سازمانی یا بهره وری و غیره شناخته میشود. در تمام کشورهای پیشرفته و سازمان ها اداری و تجاری و تولیدی با استفاده از روانشناسان سازمانی برجسته، بهره وری و منافع مادی و معنوی این سازمان ها را چندین برابر کرده اند ولی متاسفانه یکی از رشته های مغفول روانشناسی در کشور است و امیدوارم همکاران محترم روانشناس با اهتمام بیشتر به این رشته بسیار مهم و با فواید ملی فراوان و ارائه مدرک دکترا در این زمینه، تبلیغات لازم در این خصوص انجام دهند. بعد از ارائه کارگاههای روانشناسی سازمانی توسط بنده برای هواپیمایی ایران ایر کشور و اثرات مثبت گزارش شده ،صحبت این جلسه در سازمان نظام پزشکی کشور در خصوص یکی از ابعاد روانشناسی سازمانی یعنی طریقه برخورد علمی با ارباب رجوع بود. چند نکته مهم سخنرانی عبارتند از: 1- مقالات موجود نشان میدهند که ارزیابی اولیه در خصوص افراد در اکثر مواقع زیر 30 ثانیه برخورد اول و گاها حتی در ده ثانیه اولین برخورد شکل میگیرد که بیش از 90% این ارزیابی اولیه در خصوص افراد به صورت غیرکلامی می باشد ( ظاهر و پوشش و طریقه نشستن و تون صدا و نظم میز کار و...) 2- پدیده کوه یخ : فقط 15% ارباب رجوع های ناراضی شکایت میکنند و 85% سکوت. بنابراین اثرات مخرب این اکثریت خاموش میتواند اعتبار و خوشنامی سازمان حتی در صورت تلاش برای ارائه خدمات کیفی و کمی مناسب را زیر سوال ببرد. 3- قانون احترام مانند قانون بومرنگ است. اگر احترام منتقل کنید احترام میبینید اما تعریف کلی احترام دارای 2 جزء است: یعنی 1-حس مثبت و ارزشمند به انسان مقابل 2- که در عمل دیده شود .بنابراین مثلا تحمل کردن، احترام تلقی نمیشود چون حس مثبت در آن نیست. 4- تفاوت بین آموزش و تربیت را بدانیم. آموزش یعنی انتقال اطلاعات ( آگاهی) اما تربیت یعنی نهادینه کردن این اطلاعات در شخص ( ضمانت اجرایی). ما میدانیم دروغ گفتن ناپسند است ( آموزش) ولی دروغ میگوییم( عدم تربیت). 5- دیدگاه برد برد در ارتباط با ارباب رجوع ایجاد کنیم یعنی با حذف پیش داوری، شخصی کردن موضوع و با لحاظ قانون انصاف که شاید به نوعی در جمله ( هر چه برای خود میپسندی برای دیگران هم بپسند) بتوانیم این کار را انجام دهیم.